اعتراف تکاندهنده از چهره واقعی ادارهی طالبان؛ دزدی بیداد میکند.
فساد، دزدی و خویشخوری در ادارات طالبان به مرحله انفجار رسیده و آنچه این گروه «امارت پاک» مینامید، اکنون به ساختاری آلوده به رشوه و چپاول بدل شده است.
شهروندان بهطور گسترده از فساد سیستماتیک شکایت دارند و حتی اعضا و مأموران خود طالبان نیز ناگزیر به اعتراف شدهاند.
یک کارمند بخشهای امنیتی و ریزرفی طالبان در کابل، با احتیاط اما صریح میگوید: «در امارت دزدی زیاد شده» و برخلاف شعارهای رسمی، فساد مالی، رشوهستانی و خویشخوری در تعیینات، بهویژه در ادارات عوایدی و مراجعیندار، بهشدت گسترش یافته است.
آگاهان میگویند حاکمیت طالبان به شبکهای شدیدا چاپلوس مقامات و مافیایی شباهت یافته که در آن قانون هیچ جایگاهی ندارد.
در این ساختار، هر فرد زیر چتر یک شبکه قدرت قرار دارد و فساد، دزدی و حتی خیانت نهتنها مجازات نمیشود، بلکه پاداش میگیرد.
نمونه آشکار این وضعیت، دکتر باری عمر، رئیس پیشین شرکت برشنا است که با وجود اتهام دستبرد حدود چهارصد هزار دالر از یک پروژه برق، نه محاکمه شد و نه پاسخگو گردید؛ بلکه بهسادگی از برشنا کنار زده و بهعنوان رئیس تشریفات وزارت خارجه طالبان منصوب شد.
کارشناسان هشدار میدهند که سرکوب گسترده مردم، خاموشکردن رسانههای آزاد و حذف کامل نظارت مردمی، طالبان را به حکومتی کاملاً غیرپاسخگو تبدیل کرده است.
در چنین فضایی، فساد از چشم مردم پنهان میماند و هیچ مقام یا نهادی خود را مسئول نمیداند. به باور ناظران، تا زمانی که این ساختار بسته، سرکوبگر و غیرشفاف پابرجاست، فساد در حاکمیت طالبان نه یک استثنا، بلکه قاعده اصلی اداره کشور خواهد بود.
