افشای تکاندهنده از زندان زنان طالبان؛
دو زندانی پیشین بریتانیایی زندان پلچرخی کابل میگویند که طالبان زنان را نه بهدلیل ارتکاب جرم، بلکه بهخاطر زنبودن، کارکردن، رانندگی و حضور در جامعه زندانی میکنند.
باربی و پیتر رینولدز که در سپتامبر ۲۰۲۵ پس از ماهها بازداشت آزاد شدند، در گفتوگو با دیلیمیل فاش کردهاند که بخش بزرگی از زنان زندانی بدون حکم روشن، بدون دسترسی به وکیل و بدون اطلاع از مدت محکومیت، در شرایطی تحقیرآمیز نگهداری میشدند.
باربی رینولدز میگوید دختری ۱۹ساله تنها بهدلیل رانندگی با موتر دوستپسرش به شش ماه زندان محکوم شد و زنی دیگر، مادر چهار فرزند، به این دلیل که شوهرش او را در حال صحبت با یک مرد دیده بود، به پنج سال زندان فرستاده شد؛
در حالی که قاتل آزاد ماند. او تأکید میکند که حدود ۹۰ درصد زنان همبندیاش هیچ جرم واقعی نداشتند و تنها بهخاطر تلاش برای کارکردن، تأمین خانواده و زندهماندن، مجازات شده بودند؛ زنانی که طالبان عملاً آنها را از انسانبودن ساقط کردهاند.
این روایتها همچنین پرده از وضعیت فاجعهبار بند زنان زندان پلچرخی برمیدارد؛
جایی که ۱۵ زن و دو کودک در یک سلول، با کمبود شدید غذا، نبود خدمات صحی، حمام و تشنابهای غیرانسانی زندگی میکنند. ناظران میگویند آنچه در زندان پلچرخی جریان دارد، بخشی از سیاست کلان طالبان برای نابودی کامل حقوق زنان است؛
سیاستی که نیمی از پیکر جامعه را از تحصیل، کار و حتی حق نفسکشیدن محروم کرده و افغانستان را به زندانی بزرگ برای زنان تبدیل کرده است.
