انتقاد تند فضلی از ۲۶ دلو؛ پیروزی نظامی یا شکست سیاسی؟
فضل محمود فضلی، رئیس اداره امور در حکومت پیشین افغانستان، به مناسبت ۲۶ دلو اعلام کرد که هرچند خروج آخرین سربازان شوروی در سال ۱۹۸۹ بهعنوان «روز نجات ملی» ثبت شده، اما تحولات پس از آن، افغانستان را وارد یکی از تاریکترین و بحرانیترین دورههای تاریخ معاصر کرد.
او تأکید کرد که اختلافات سیاسی و رقابتهای قدرت پس از این تاریخ، فرصت طلایی ایجاد یک نظام باثبات را نابود و کشور را به سمت بحرانهای گسترده هدایت کرد.
فضلی در پیام خود نوشت که نبود انسجام میان نیروهای ملیگرا و اقدامات مخرب خارجی سبب شد ثبات سیاسی، هویت تاریخی، فرهنگ و ساختار اجتماعی افغانستان آسیب جدی ببیند و فرصتهای حیاتی برای ایجاد حکومتی پایدار از دست برود.
او تصریح کرد که این شکافها زمینه را برای ظهور ساختارهای فاسد و ناکارآمد در حکومت پیشین فراهم کرد.
با این حال، رسانهها و تحلیلگران معتبر تاکید دارند که خود فضل محمود فضلی در دوران جمهوریت، یکی از محورهای اصلی قدرت و نفوذ در ارگ ریاستجمهوری بود.
منابع گزارش دادهاند که حلقه نزدیک او در تصمیمگیریهای کلان سیاسی و اقتصادی فعال بود و حتی از موقعیت خود برای سوءاستفاده جنسی از زنان و دختران در ازای منافع سیاسی و شغلی بهره میبرد.
منتقدان با لحنی تند ارگ ریاستجمهوری را «حرمسرای فضلی» توصیف میکردند؛ عبارتی که نشاندهنده تمرکز قدرت، فساد اخلاقی و نقش مستقیم او در کاهش مشروعیت حکومت و فروپاشی نهادی افغانستان است.
