رمضانِ تلخ در افغانستان؛ هجوم گرسنگان برای یک وعده نان.
شبهای رمضان در افغانستان امسال با صحنههایی تکاندهنده همراه شده است؛ در چند روز گذشته ساعتها هزاران نفر، از زنان و سالمندان گرفته تا کودکان، برای دریافت تنها یک وعده نان نذری در سرکهای کابل سرگرداناند.
در چندین شب گذشته، در محلهایی که غذا به عنوان نذر توزیع میشود، جمعیتهای انبوه گرد آمده، صفهای طولانی شکل گرفته و ازدحام شدید بهوجود آمده است.
برای بسیاری از خانوادهها، همین غذای نذری تنها امید افطار است؛ واقعیتی تلخ که عمق بحران معیشتی را آشکار میکند.
این تصاویر در حالی رقم میخورد که گزارشهای برنامه توسعه سازمان ملل متحد نشان میدهد بیشتر از ۸۵ درصد جمعیت افغانستان زیر خط فقر زندگی میکنند.
همچنین ارزیابیهای یونیسف و بانک جهانی از گسترش فقر چندبعدی، سوءتغذیه گسترده کودکان و محرومیت میلیونها نفر از ابتداییترین نیازهای زندگی حکایت دارد.
آنچه در سرکها دیده میشود، بازتاب عینی همین آمارهای هشداردهنده است.
در همین حال، برنامه جهانی غذا بارها نسبت به ناامنی شدید غذایی در افغانستان هشدار داده و اعلام کرده میلیونها نفر در معرض گرسنگی حاد قرار دارند.
پس از سقوط دولت پیشین رکود اقتصادی، بیکاری گسترده و کاهش منابع درآمدی خانوادهها، وضعیت را به مرحلهای بحرانی رسانده است.
اگر حمایتهای فوری و پایدار صورت نگیرد، صحنههای ازدحام برای یک لقمه نان ممکن است به نماد ماندگار این دوره از تاریخ افغانستان بدل شود.
