سخنگوی طالبان: مشکل در أصولنامه نیست، در مردمی است که تشویش ایجاد میکنند.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان، در تازهترین اظهارات خود تلاش کرده است «اصولنامه»ی جنجالی این گروه را توجیه کند؛
سندی که بهگفته منتقدان، مردم افغانستان را به گروگان نظامی سرکوبگر تبدیل کرده و با نهادینه کردن بردهداری مدرن، هر شهروندی را که کوچکترین مخالفتی با طالبان داشته باشد، تهدید به بازداشت، زندان و حذف کامل میکند.
این اصولنامه مجازاتهای خشن، محدودیتهای شدید و نظارت مطلق بر زندگی مردم را قانونی میکند و اعتراض یا ابراز عقیده آزاد را «بغاوت» تلقی میسازد.
مجاهد در گفتوگو با دویچهوله ادعا کرده است که این قانون «برای جلوگیری از سوءاستفاده دیگران از اسلام» تدوین شده و هیچکس حق ترک مذهب خود را ندارد.
در عمل اما گزارشهای میدانی از بدخشان و سایر ولایتها نشان میدهد طالبان پیروان اسماعیلیه و دیگر گروهها را مجبور به تغییر باورهای دینی خود کردهاند؛ اقدامی که آشکارا آزادی عقیده را نقض میکند و نشان میدهد قوانین طالبان نه دین، بلکه ابزار سرکوب و تحمیل خشونت هستند.
سخنگوی طالبان همچنین هرگونه انتقاد از اصولنامه را ناشی از «نادانی دینی» دانسته و کاربران شبکههای اجتماعی را متهم به «تشویش» کرده است.
منتقدان میگویند این موضعگیری تلاشی آشکار برای سرکوب هر صدای مخالف و مشروعیتبخشی به خشونت قانونی علیه شهروندان است.
در چارچوب این اصولنامه، هر فردی که اعتراض کند یا خواستار آزادی بیان باشد، «باغی» نامیده شده و با خطر بازداشت، شکنجه و حذف فیزیکی روبهرو است؛
روندی که عملاً جامعه افغانستان را در اختیار طالبان قرار داده و هراس و اطاعت مطلق را تحمیل میکند.
