طالبان آخرین روزنههای آموزش زنان را نیز بستند.
زنان افغانستان، بهویژه صدها استاد و کادر علمی دانشگاهها، میگویند که حاکمیت طالبان آنان را از ابتداییترین حقوق انسانی خود محروم کرده است.
به گفته این زنان، طالبان نه تنها حق کار، آموزش و تدریس را از آنان سلب کردهاند، بلکه هویت اجتماعی، استقلال فردی و آینده حرفهای آنان را نیز نابود ساختهاند.
شماری از استادان زن وضعیت کنونی خود را «مرگ تدریجی» توصیف میکنند و میگویند سالها تحصیل، پژوهش و خدمت علمی آنان زیر سایه سیاستهای محدودکننده طالبان بیارزش و بیثمر شده است.
نزدیک به پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، وعدههای این گروه درباره موقتی بودن محدودیتها برای زنان جای خود را به سیاستی فراگیر برای حذف زنان از عرصه عمومی داده است.
بسته شدن دانشگاهها به روی زنان، محرومیت دختران از آموزش بالاتر از صنف ششم، ممنوعیت کار در بسیاری از نهادها و اعمال محدودیتهای گسترده اجتماعی، میلیونها زن را از حق آموزش، اشتغال و مشارکت در زندگی اجتماعی محروم کرده است.
این در حالی است که زنان افغانستان طی دو دهه گذشته برای حضور در دانشگاهها و بازار کار دستاوردهای چشمگیری به دست آورده بودند؛ دستاوردهایی که اکنون به طور گسترده از میان رفته است.
گزارشها نشان میدهد که طالبان حتی آخرین راههای فعالیت علمی زنان را نیز مسدود کردهاند و با ممنوعیت آموزش آنلاین، فرصت تدریس از راه دور را نیز از استادان زن گرفتهاند.
زنان دانشگاهی میگویند این سیاستها آنان را به انزوا، ناامیدی و حذف تدریجی از جامعه سوق داده است.
با این حال، بسیاری از آنان تأکید دارند که با وجود فشارها و محدودیتهای بیسابقه، همچنان برای حفظ دانش، هویت علمی و حق حضور خود در جامعه مبارزه میکنند؛ حقی که طالبان سالهاست آن را از میلیونها زن افغانستان دریغ کردهاند.
