مردم مسلمانتر از طالباناند؛ خشم شهروندان از توهین عقیدتی.
اظهارات وزیر اطلاعات و فرهنگ طالبان درباره «آشنا ساختن کودکان با دین» موجی از خشم و انزجار عمومی را برانگیخته است؛ سخنانی که شهروندان آن را وقاحت آشکار و مصادره دین برای توجیه سلطه میدانند.
منتقدان میگویند طالبان، که کارنامهشان سرکوب، تحقیر و خشونت است، صلاحیت اخلاقی و دینی برای موعظه ندارند و دین را نه بهعنوان ارزش، بلکه بهمثابه چماق قدرت به کار میبرند.
سید جواد، باشنده کابل، با لحنی تند میگوید طالبان از شریعت فقط «لنگی، ریش و ظاهرنمایی» را فهمیدهاند و در دانش، بینش و آگاهی دینی تهیاند.
به گفته او، مردم افغانستان بیش از هزار سال مسلمان بودهاند و نیازی به نسخههای طالبانی ندارند؛ نسخههایی که در پنج دهه گذشته به نام دین، کشور را به ویرانه بدل کرد، میلیونها انسان را آواره ساخت و کابل نماد فرهنگ و مدنیت را به شهری زخمی و غمزده کشاند.
او تأکید میکند طالبان باید بدانند مردم، ایمان را با خشونت و جهل معامله نمیکنند.
این شهروند با اشاره به آینده فرزندانش تصریح میکند هرگز اجازه نخواهد داد پسرانش در مدارس طالبانی آموزش ببینند؛
مدارسی که به باور او کارخانه تولید افراطیت و انتحارند. در حالیکه طالبان از «شریعت» دم میزنند، گزارشها از چپاول، فساد اخلاقی و رشوهگیری اعضای این گروه در سراسر کشور حکایت دارد.
آگاهان دینی بارها هشدار دادهاند رهبران طالبان از علم اصیل دین بیبهرهاند و آنچه اجرا میکنند تفسیرهای تنگ، شخصی و استخباراتی است؛ تا آنجا که مولوی طارق عثمان، عالم دین، طالبان را دارای ویژگیهای فکری خوارج دانسته، گروهی که خود را تنها مسلمانان واقعی میدانستند و دیگران را نفی میکردند، شباهتی خطرناک که افغانستان را به چرخه تباهی عمیقتر میکشاند.
