چرا طالبان از مناظره دینی هراس دارند؟
شماری از علمای مستقل دینی میگویند طالبان بهجای گفتوگو و مناظره علمی، راه سرکوب و حذف منتقدان دینی را در پیش گرفتهاند؛
رویکردی که به باور آنان ریشه در ناتوانی این گروه در دفاع علمی و فقهی از دیدگاههای خود دارد.
به گفته این علما، طالبان از آغاز ظهورشان تاکنون هیچگاه حاضر به مناظره آزاد با علمای داخلی و خارجی جهان اسلام نشدهاند، زیرا میدانند در برابر نقدهای مستند و استدلالهای دینی، با ضعف جدی روبهرو خواهند شد.
به باور آگاهان دینی، طالبان بهجای پاسخگویی علمی، از ابزار استخباراتی و امنیتی برای خاموشکردن صدای منتقدان استفاده میکنند.
گزارشها حاکی از آن است که استخبارات طالبان با تهدید، بازداشت و فشارهای شدید، فضای دینی کشور را بهشدت محدود کرده و عملاً امکان بیان دیدگاههای مستقل را از علما سلب کرده است.
این وضعیت باعث شده است که بسیاری از علمای واقعی، بهویژه آنان که با قرائت رسمی طالبان همسو نیستند، ناچار به سکوت شوند.
بر اساس این گزارشها، در چهار سال گذشته شماری از علمای منتقد بازداشت، شکنجه و زندانی شدهاند.
مولوی قانت تخاری یکی از این افراد است که به گفته نزدیکانش، بهدلیل نپذیرفتن وابستگی به طالبان و امتناع از همراهی تبلیغاتی و دریافت امتیازات مالی، اکنون در زندان بهسر میبرد.
در چنین فضایی، ترس از بازداشت و شکنجه نهتنها علما، بلکه شهروندان عادی را نیز از اظهار نظر آزادانه بازداشته و مناظره دینی را به موضوعی ممنوع و پرخطر تبدیل کرده است.
