چپاول معادن توسط طالبان؛ کوچهای اجباری و تشدید خطر سرطان و بیماریهای لاعلاج در بدخشان و تخار.
کوچهای اجباری مردم محل در پی چپاول معادن توسط طالبان، به یکی از پیامدهای نگرانکننده استخراج بیرویه و غیرمعیاری منابع طلا در ولایتهای بدخشان و تخار تبدیل شده است.
تداوم استخراج و بهرهبرداری بیرویه از معادن طلا در ولایتهای بدخشان و تخار، نگرانیهای جدی زیستمحیطی و انسانی را برانگیخته است.
گزارشها نشان میدهد که شرکتهای غیر بومی و چپاولگر، بدون رعایت معیارهای فنی و محیطزیستی، منابع معدنی این مناطق را بهسرعت تخلیه میکنند؛ روندی که در صورت ادامه، به پایان ذخایر معدنی، تخریب گسترده محیط زیست و خروج ناگهانی این شرکتها خواهد انجامید.
کارشناسان محیط زیست هشدار میدهند که استفاده گسترده از مواد سمی مانند جیوه و سیانید در استخراج طلا، رودخانههای کوکچه و شیوا را بهشدت آلوده کرده و آب آشامیدنی ساکنان محلی را به منبعی خطرناک تبدیل ساخته است. به گفته آنان، این آلودگیها علاوه بر نابودی زمینهای زراعتی، خطر افزایش سرطان و بیماریهای لاعلاج را در میان باشندگان این مناطق بهطور جدی بالا برده است.
به باور این کارشناسان، ادامه این روند میتواند به کوچهای اجباری گسترده، فروپاشی معیشت محلی و بحرانهای اجتماعی در بدخشان و تخار منجر شود. آنان با اشاره به مقاومت و شجاعت مردم این مناطق در برابر غارت معادن، تأکید میکنند که تنها راه جلوگیری از پیامدهای فاجعهبار زیستمحیطی و انسانی، آگاهی، اتحاد و همبستگی مردم محل است و بیتوجهی امروز، هزینههای سنگین و جبرانناپذیر فردا را در پی خواهد داشت.
